Selecteer een pagina

‘Was het leuk buiten?’ vraag ik als de jongens weer binnenkomen. ‘Ja, we hebben de hele tijd bij de gele toren gespeeld en daar kwamen Leen en Johan ook en toen hebben we daar een kasteel gebouwd.’

‘Oh?’ vraag ik verbaasd, ‘Jullie gingen toch naar de kabelbaan?’

‘Ja daar waren we eerst, maar toen we net bezig waren kwamen een paar andere kinderen en die deden stom tegen ons en toen zijn we maar weggegaan.’

Ik sta op het punt om te zeggen: ‘hé, dan mag je wel wat terugzeggen hoor. Jullie waren daar toch eerder.’

Dan bedenk ik me.

Want waarom zou het eigenlijk beter zijn om van je af te bijten? Om iets terug te zeggen als iemand lelijk tegen je doet? Omdat we geleerd hebben dat het niet goed is als anderen over ons heen lopen?

Want dan worden we een voetveeg

Als iedereen over ons gebruikt voor zijn of haar eigen doeleinden, waar moet dat heen dan? We moeten toch zelf kunnen bepalen wat we doen en laten?

De gedachte is al snel dat als je nu niks zegt, je dat dan nooit meer kan of zal doen. Je moet nu van je afbijten, anders is het de volgende keer weer raak.

Maar…

Als je op een andere plek waar geen vervelende kinderen zijn ook leuk kunt spelen, waarom zou je dan moeilijk doen? Misschien is het daar ook leuk.

Nu kun je dat misschien inzien bij kinderen op de speelplaats. Speeltoestellen genoeg, zou je zeggen. Maar zie je het ook in de winkel? Als die man onbeschaamd voordringt terwijl jij met je overvolle winkelwagen staat te stoeien?

En op je werk? Als je baas je vraagt om extra werk te leveren omdat de deadline nu toch wel heel dichtbij komt en Jennie van marketing ziek is?

Het is makkelijk om dan in de verdediging te schieten, of tot de aanval over te gaan. Hé, zo hoort dit niet te gaan! Ik moet de kinderen straks ophalen! Ik heb al drie deadlines!

Probeer er eens een keertje van een afstandje naar te kijken. Wat is nu echt het probleem? Dat de dingen anders gaan dan je van tevoren had bedacht. Er gaat iets nieuws gebeuren en je weet niet hoe dat zal gaan. Het kan logisch voelen om daar met stress of strijd op te reageren. Maar je kunt het ook laten gebeuren. Wie weet.

Ik wil niet zeggen dat je nooit boos mag worden.

En ook zeker niet dat je je niet hoeft te verdedigen als dat nodig is. Maar volgens mij denken we dat het vaker nodig is, dan dat het echt nodig is.

En wie weet, misschien hoef je er wel gewoon niks van te vinden! ‘Wat fijn dat het leuk was bij de gele toren met Leen en Johan’, zeg ik, en begin de tafel te dekken voor de lunch.

Wil je meer Makkelijke Relaties?

Schrijf je in op onze nieuwsbrief en ontvang het eerste hoofdstuk van Makkelijke relaties in de liefde gratis in je inbox!

Makkelijke relaties in de liefde te koop