Selecteer een pagina

‘Hallo liefie, hallo kleintje,’ mijn collega hangt boven de box waar mijn drie maanden oude zoon in ligt. Ze praat met een hoog stemmetje tegen hem. Hij heeft inmiddels haar wijsvinger beetgepakt en focust zich nu op haar gezicht.

‘Wat een schatje is het,’ zegt ze tegen mij zonder het oogcontact met Florian te verbreken. Ik ben klaar met het smeren van de beschuitjes en loop naar de bank. Zelf heeft mijn collega ook twee kinderen, waarvan de oudste vorige maand op school begonnen is.

‘Zo, en hoe gaat het met slapen,’ vraagt ze dan. ‘Slaapt hij al een beetje door?’ Ze kijkt mij vragend aan. Het lijkt wel of iedereen mij deze vraag stelt de laatste paar weken. In de babyboeken en op alle opvoedwebsites heb ik ook gelezen dat er genoeg baby’s zijn die al doorslapen rond deze leeftijd. Nou, de mijne doet dat in ieder geval nog niet.

‘Nee, hij is nog niet zover,’ antwoord ik mat. ‘Ik voed nog rond 12u en dan moet ik er rond 5u weer aan geloven. Heb jij nog briljante tips voor het verkrijgen van een goed en stabiel ritme?’ Want aan dit ritme ga ik kapot, denk ik er achteraan. Gelukkig heb ik nog wat weken ouderschapsverlof om hier mijn volle aandacht aan te geven.

Wat gebeurt hier?

We zijn er soms volledig van overtuigd dat onze bemoeienis nodig is om ons leven te leven. Dat we de obstakels die we denken tegen te komen, kunnen verhelpen of voorkomen door heel hard na te denken. Alsof het leven niet vanzelf zijn natuurlijke verloop kan hebben zonder onze inmenging. We willen de denkbeeldige touwtjes stevig in handen hebben.

Ik dacht daar ook allerlei bewijs voor te vinden, met name in de jaren voordat ik kinderen kreeg. Maar wie zegt dat het leven zonder al dat vele denken uitgelopen was in een gigantisch drama?

Het kan echt zo lijken dat: Je een diploma gehaald hebt, doordat je trouw je huiswerk maakte. Je een baan hebt door die sollicitatietraining, waardoor je een fantastische brief kon schrijven en een prettig sollicitatiegesprek had. Je een fijne relaties hebt met je partner doordat jullie, door schade en schande, hebben geleerd rekening te houden met elkaars wensen. En dat je huis op tijd bewoonbaar was door de strakke planning en jouw organisatietalent.

We doen zo hard ons best om het leven zo te laten verlopen zoals wij dat willen. Het leven lijkt soms uit de bocht te vliegen, en dat willen we niet. We verzetten ons flink tegen die nieuwe koers, bijsturing is nodig, en wel nu. Als de zaken dan (toevallig) ook goed verlopen, wijten we dat al snel aan al dat vele denkwerk. Want wat we deden, hadden we toch goed uitgedacht.

En toen kwam er een kindje.

Met een kindje verandert alles

Met de komst van een nieuw gezinslid staat het leven op zijn kop, zo lijkt het. We zijn uit onze routine, onze gewoontes werken niet meer of zijn opeens onmogelijk en we zien niet zo gemakkelijk een oplossing. Het leven lijkt een grote koerswijziging te hebben gehad. In feite is het vooral je eigen denken dat zich hier geen raad mee weet. Het leven is doorgegaan en je denken loopt achter de feiten aan. Proberen het oude denken vast te houden, de oude patronen mee naar het nu willen trekken, dat kost energie. Niet iedereen past zich in hetzelfde tempo aan, de ene kersverse ouder is langer in verzet dan de ander.

Stop je verzet, geef je over!

Leven zonder oordeel, overgave aan de loop die het leven neemt kan veel rust bieden. Want al die jaren daarvoor gebeurde dat stiekem ook al. Ondanks alle uren van plannen, trainen, denken en oefenen, hebben we er geen enkel hard bewijs voor dat het enige invloed heeft gehad. We weten namelijk niet hoe het was verlopen als we het niet hadden gedaan.

Voor mij is het een belangrijk inzicht geweest dat ik door al dat verzet, door het denken dat mijn bemoeienis dè reden is dat mijn leven leefbaar is, vaak in een laag gemoed terecht ben gekomen. Een gemoed van angst, onzekerheid of verdriet. Ik zie nu heel helder dat mijn kinderen niks aan mij hebben als ik vanuit dat gevoel handel. Mijn opvoedpogingen, instructies en preken zijn wanhoopspogingen wanneer ze vanuit onzekerheid komen.  Nu geef ik mij er aan over wanneer ik mij ellendig voel. Ik leg mij erbij neer en zit het uit. Ik aanschouw mijn verzet en doe niks.

Wil je meer Makkelijke Relaties?

Schrijf je in op onze nieuwsbrief en ontvang het eerste hoofdstuk van Makkelijke relaties in de liefde gratis in je inbox!

Makkelijke relaties in de liefde te koop