Selecteer een pagina

Tot afgelopen vrijdag had ik nog niet zoveel meegekregen van de Corona-paniek. Ik had wel een hoop serieuze gesprekken gevoerd en veel grappen gehoord. Verder was het niet zo aanwezig in mijn gedachten. Tot ik in de supermarkt kwam. Daar was het druk, en iedereen was gehaast.

Ik zal het meteen verklappen: ik heb óók een pak wc-papier meegenomen.

Hoe langer ik daar rondliep, hoe drukker mijn hoofd werd. Ik vond het moeilijker om me op mijn boodschappenlijstje te concentreren, want op de achtergrond kwam regelmatig de gedachte: ‘oh, straks is dat al op. Wat dan?’ Als ik er nu aan terugdenk dan voel ik weer een wee gevoel in mijn maag.

Daarnaast dacht ik: ‘Waarom heb ik hier last van? Ik weet toch hoe de principes werken? Dan hoef ik toch niet in paniek te raken? Het zijn mijn gedachten die dit gevoel veroorzaken, niet de situatie!’ Maar dat hielp geen zier, het drukke hoofd én het gevoel bleven er allebei.

Immuun voor de principes is als immuun voor de zwaartekracht

Toen ik er later over nadacht zag ik twee dingen. Ten eerste dat het inderdaad de gedachten waren die het gevoel en de paniek veroorzaakten. Ik schreef het al: ‘Als ik er nu aan terugdenk dan voel ik weer een wee gevoel in mijn maag.’ Terwijl ik hier achter mijn bureau zit, een artikel te typen. Ik sta helemaal niet in de supermarkt, geen idee hoe druk het daar op dit moment is.

En ten tweede: begrip van de principes maakt je er niet immuun voor. Net zoals je niet immuun bent voor zwaartekracht wanneer je eenmaal weet dat het bestaat. De principes beschrijven hoe de menselijke ervaring werkt: je hebt gedachten, en daar krijg je gevoelens bij. Gedachten zal je altijd hebben, en daarmee ook gevoelens. Dat werkt bij jou zo, bij mij, en bij ieder ander mens.

Dit begrip levert mij wat anders op. Ik weet namelijk nu dat de paniek, samen met de gedachten, een keer voorbij zullen gaan. Niets is permanent en over een (onbepaalde) tijd zal dit gevoel er niet meer zijn. Dat maakt mij al een stuk geruster en de gevoelens en gedachten minder ‘waar’.

Geloven in je gedachten

Ook weet ik dat er een moment kan komen dat ik niet meer zo zal reageren op zo’n situatie. Ik weet namelijk ook dat het altijd mogelijk is om een inzicht te krijgen waardoor ik géén waarde meer zal hechten aan de gedachten die deze gevoelens veroorzaken. Op dit moment weet ik niet eens wat voor gedachten het zijn, omdat ze blijkbaar zo logisch voor me zijn dat ik ze niet als gedachten zie. Het is realiteit voor mij. Ik weet daarom ook niet eens om welke gedachten het precies gaat. Onzekerheid over de toekomst, dat in elk geval. Angst voor tekort, voor schaarste. Ergens heb ik bedacht dat dat een logisch gevolg is uit de situatie die ik om me heen waarneem.

Dat is wat het is om een mens te zijn. En hoewel ik ook hard kan lachen om alle wc-rol grappen, begrijp ik ondertussen ook meeleven met de mensen die echt tien pakken in hun karretje laden. Dat zijn geen idioten of sukkels, dat zijn mensen die net als jij en ik in hun gedachten geloven. En daar hebben we allemaal wel eens last van.

Wil je meer Makkelijke Relaties?

Schrijf je in op onze nieuwsbrief en ontvang het eerste hoofdstuk van Makkelijke relaties in de liefde gratis in je inbox!

Makkelijke relaties in de liefde te koop