Selecteer een pagina

In de serie Zijn-verhaal/Haar-verhaal beschrijven we dezelfde situatie vanuit twee gezichtspunten.
Lees hier Zijn-verhaal over geld

‘Wat is dat?’ Mikal stapt via de achterdeur naar binnen  en wijst op de doos die ik in mijn handen heb.

‘Dat zijn de glazen die ik had besteld, ik vind ze toch niet mooi.’ Ik baal een beetje dat hij al thuis is. Ik had stiekem gehoopt dat ik de retourzendingen al had weggebracht voor hij terug zou zijn.

‘Oh… en dat?’ nu wijst hij op de doos van Zalando. Wat in mijn ogen een nogal duidelijke aanwijzing is naar de inhoud.

‘Dat zijn kleren die ik ga terugsturen,’ antwoord ik. Ik til de dozen van tafel. Ze zijn best groot. Gelukkig wonen we om de hoek bij een PostNL punt. Ik loop de deur uit.

‘Tot zo!’

Geld om van te leven

Soms heb ik dat, dan heb ik vanuit mijn luie stoel zitten winkelen. Ik doe dat vaker zónder iets te kopen dan wel, maar ik vraag mij af of Mikal dat zou geloven. Niet dat hij er iets van vindt, want volgens mij maakt het hem niet veel uit. Maar zelf heb ik van die momenten dat ik niet snap waarom ik die spullen koop.

Voelt het gewoon goed? Al dat geld uitgeven, die stapel tassen en dozen  of die unboxing momenten? Nee, zelfs dat is het niet. Geld bezitten of het uitpakken van spullen kunnen je namelijk helemaal geen gevoel bezorgen. We denken er fijne gedachten bij, we koppelen er zelf een positieve ervaring aan. Niks van buiten jezelf kan bij jou iets laten gebeuren. Je beleeft je denken erover, je bewustzijn animeert een passende beleving bij je gedachten.

Mijn gedachten in het moment

Als ik moe op de bank zit, start zo nu en dan de gedachtentrein aan surfen op webwinkels. Ik krijg zin om mijn laptop te pakken en er eens lekker voor te gaan zitten. Zo nu en dan doe ik dit ook. Ik fantaseer wat ik nodig heb, bedenk wie er binnenkort jarig is zodat ik een cadeau kan uitzoeken of zie mijn toekomstige ik al rondlopen op die fijne nieuwe schoenen.

Mijn gedachten zijn op dat moment leuk en ik zit heerlijk te winkelen. Op het moment dat ik die spullen uiteindelijk thuis ontvang, zit ik misschien wel in een heel ander gedachtenproces. Ben ik net spullen aan het uitzoeken om weg te doen? Dan baal ik eerder van mijn aankopen. Heb ik in mijn beleving niks leuks om aan te trekken morgen? Dan ben ik eerder blij met de inhoud van de dozen.

Mijn denken zorgt voor de beleving, voor mijn gevoel.

Is internetshoppen nu erg of niet?

Tja, vandaag denk ik van niet, maar ik heb dan ook net een nieuw kampeermatje, een printer, twee boeken en een reisspelletje besteld… Vraag het mij aankomende maandag nog een keer en je krijgt misschien een heel ander antwoord