Selecteer een pagina

Ik zat nog op de middelbare school toen ik hoorde dat er een depressie-gen in onze familie zit.

Via via via had mijn moeder gehoord dat dit vastgesteld was bij een achternicht. Dramatisch nieuws gaat snel, al vlot wist ik het ook. Niet echt leuke informatie om door te geven. Maar de familie dacht Je kunt het maar beter weten. Iets met ‘een gewaarschuwd mens telt voor twee’.

Wat ben ik boos geweest dat ik dit te horen kreeg. In mijn beleving was het een slecht idee om dit soort zaadjes te planten bij mensen. Net zoals ik De week van het pesten in onderwijsland zo belachelijk vind. Waarom geen Week van de vriendschap?

Nu is de wetenschap al weer zo ver dat ze de invloed van dit gen (en vele andere) veel minder hoog inschatten dan eerst gedacht. Toentertijd waren ze vast hoopvol. Ze dachten de oorzaak te hebben gevonden van depressies en in het verlengde hiervan ook met een oplossing te komen.
Helaas…

Depressie tussen je oren

Alle lieve mensen die anderen willen helpen. Die psychologie gaan studeren, coach worden of neuroloog, een goede vriend zijn en een steun voor een familielid. Ze zoeken allemaal naar redenen en verklaringen.

We zochten in het verleden, in het pakketje aangeboren genen, tussen onze huidige omstandigheden en zelfs in de selectie gedachten waar we ons zo nu en dan bewust van zijn. Want de kwaliteit van ons denken moet er toch mee te maken hebben? Op dit punt zitten we zo’n beetje met onze huidige hulpverlening.

We monitoren ons denken, vaak nog gecombineerd met het onderzoeken van omstandigheden.

Helaas…

Er wordt nog net een stap gemist.

Ik ben na de mededeling over het depressie gen, wel meer gaan nadenken over depressie en wat dhet precies is. Het boeide mij. Tegenwoordig zie ik de volgende definitie als helpend:

(het artikel gaat door na de afbeelding)

depressie definitie makkelijke relaties drie principes

Lees ook: Als je kind depressief is

Depressie zit nergens

Het probleem is niet WAT we denken, maar DAT we denken. En dat we dit denken vervolgens voor waar aannemen. Wanneer iemand in een ellendige bui of diepe put zit (en die put kan echt heel diep zijn en precies zo voelen).

Dan voelen we het gewicht van heel veel negatief denken dat we, misschien jarenlang, geloofd hebben.

Dat we denkende wezens zijn, betekent niet dat we ons denken hoeven te geloven, te volgen, persoonlijk te nemen of er zelfs ook maar iets van te vinden.

Wanneer je depressief bent, is de kans erg groot dat je allerlei ellende geloofd. Maar lieve mensen, ook midden in je depressie ben je maar één gedachte verwijderd van nieuw inzicht, van meer ademruimte en welzijn.

En dat inzicht is het zien van je eigen aangeboren mentale gezondheid. Die nooit weg is, maar wellicht even achter een sombere wolk zit.

Wil je meer weten?
Neem dan gerust contact op!