Selecteer een pagina

In de serie Zijn-verhaal/Haar-verhaal beschrijven we dezelfde situatie vanuit twee gezichtspunten.
Lees hier Zijn-verhaal over de verkeerde keuze maken

Mijn telefoon piept in mijn jaszak. Ik lees dat Mikal al in het cafeetje zit waar we zo gaan lunchen. Ik loop de kelder van de fietsenstalling in en zoek een plekje. Op vrijdag is Utrecht haast net zo vol als op een zaterdag.

Even later kom ik binnen en zie ik dat Mikal aan de hoek van een tafel voor zes personen zit. Aan de andere kant zit een vrouw alleen. Wat fijn dat hij een plekje heeft bemachtigd.

‘Hoe was je ochtend?’ vraagt hij. Hij kijkt steeds om zich heen. Misschien zoekt hij de ober? Ik heb in ieder geval reuze honger. Ik zag dat ze hier ook vegetarische kroketten hebben. Die wil ik!

‘Oh, mijn dag was prima,’ antwoord ik. ‘Niks bijzonders. Heb jij al gekozen wat je wilt eten?’ Ik hoop dat hij dat al heeft gedaan, want daar kan hij eindeloos over doen weet ik uit ervaring.

‘Nee, ik heb nog niet eens gekeken.’ Balen, nu moet hij nog gaan wikken en wegen over zoiets simpels als eten. Ik begrijp nooit waarom dat zo lang moet duren. Je weet toch van jezelf wat je lekker vindt?

Dan is het toch onmogelijk om het verkeerde gerecht te kiezen?

Dan kijkt hij mij aan en begint te lachen.

‘Wat?!’ vraag ik verbaasd.

‘Ik weet wat je denkt,’ zegt hij. ‘Jij denkt aan mijn keuzestress en hebt er gelijk last van. Ik zie het aan je gezicht.’

‘Ik heb ook echt superveel honger,’ antwoord ik lichtelijk geïrriteerd. Wat ik volledig toeschrijf aan mijn honger, want daar kan ik echt niet tegen.

Honger maakt mij chagrijnig

En dan doorzie ik het plots.

Het is geen eurekamoment en er verschijnt ook heus geen stralend wit licht bij mijn inzicht. Het is simpel, subtiel. Ik zie dat ik mijn welbevinden heb uitbesteed aan mijn gevoel van honger. Aan de lichamelijk sensatie die ik waarneem als ik met honger bezig ben. Ik maak mijzelf chagrijnig.

Zolang ik via die bril kijk, is het voor mij logisch dat ik snel wil kiezen en anderen aanspoor dit ook te doen. En het is vanuit deze koppeling (honger – welbevinden) dat ik onaardig reageer tegen mensen die mij afleiden van mijn acties om te gaan eten. Het is in deze logica niet te vermijden dat ik chagrijnig word.

Hoe hebben anderen het ooit leuk gevonden om met mij uit eten te gaan?

Mikal kijkt ondertussen grinnikend op de kaart. Wenkt de ober en besteld de kroketten. Het gaat zo snel dat ik even met mijn mond vol tanden zit als de ober mij verwachtingsvol aankijkt.

‘Last van keuzestress?’ vraag Mikal.

Wil je meer Makkelijke Relaties?

Schrijf je in op onze nieuwsbrief en ontvang het eerste hoofdstuk van Makkelijke relaties in de liefde gratis in je inbox!

Makkelijke relaties in de liefde te koop