Selecteer een pagina

In de serie Zijn-verhaal/Haar-verhaal beschrijven we dezelfde situatie vanuit twee gezichtspunten.
Lees hier Zijn-verhaal over rekening houden met elkaar

Tring tring

Met moeite word ik wakker.

‘Goedemorgen!’ klinkt het vrolijk aan de andere kant van het bed. Zucht… Ik mompel iets en draai mij nog even op mijn zij terwijl ik de deken wat verder over mijn hoofd trek.

‘Tijd om op te staan!’ klinkt het, veel te hard. Mijn man stapt duidelijk hoorbaar uit bed en trek de kleding kast open.

‘Ga je ook zo opstaan?’ vraagt hij nog.

Merkt hij dan niet dat ik even rustig wakker wil worden?! Na zo’n nacht heb ik daar echt behoefte aan. Ik heb veel wakker gelegen, denkend aan alles. En nu ik eindelijk lekker sliep, moet ik er alweer uit.

‘Kom je zo,’ vraagt hij nog een keer nadrukkelijk terwijl hij de kamer uit loopt en het grote licht aan doet.

Jeetje wat een hoop hard gepraat en vrolijkheid. Hij ziet toch dat ik moeite heb om uit bed te komen. Niks rekening houden met. Moet ik eens bij hem proberen!

Wat is rekening houden met elkaar?

Dat is wat ik mij nu, in een helder moment, afvraag. Mijn slechte nacht is vergeten. In dit nieuwe frisse moment kan ik me daar geen voorstelling meer bij maken. (Dat ga ik ook niet eens proberen, want zo leuk was het nu ook weer niet.)

Rekening houden met elkaar, daar zit ik nu nog even over na te denken. Vaak klinkt het als een goed idee om te doen. Toch is het in feite een vreemde activiteit. Want zijn we dan niet aan het verzinnen wat de ander denkt, voelt en wil? Om vervolgens rekening te houden met wat wij denken dat zij denken. Ingewikkeld! Op deze manier ben je rekening aan het houden met je eigen denken, ook al denk je dat de gedachten van iemand ander zijn.

Kunnen we dan niet gewoon zeggen wat we willen?

Direct vragen wat de ander wil, dat kan natuurlijk ook. Dat zou de boel al een stuk simpeler maken denk ik. Ik had vanmorgen in bed best even iets kunnen zeggen. Al was het maar ‘Ik kom zo.’ Of misschien was een meldedeling dat ik slecht had geslapen ook al handig geweest.

Maar wat dan? Wat als ik dat had gezegd?

Dan zou ik alsnog verwacht hebben dat mijn man daar rekening mee zou houden. Dat hij zich midden in zijn vrolijke bui had ingehouden. Wat helemaal niet kan.

Want mijn slechte gevoel kan nooit door zijn gedrag beïnvloed worden

En andersom ook niet. Ik voel wat ik voel, daar heeft mijn man niks mee te maken. Ik zit (of lig in dit voorbeeld) in een slechte bui en zal daar vroeg of laat heus wel weer uitkomen. Net als uit het bed. Daar heeft het gedrag van een ander niks mee te maken. Ik beleef, net als alle mensen, mijn leven van binnen naar buiten en niet andersom.

Zijn vrolijke bui is neutraal zolang ik er niks van vind, zolang ik er geen mening over heb. Toevallig vond ik het vanmorgen onwijs irritant.  En nu? Nu kan ik mij daar al niks meer bij voorstellen.

Alles komt en gaat.

Altijd

Wil je meer Makkelijke Relaties?

Schrijf je in op onze nieuwsbrief en ontvang het eerste hoofdstuk van Makkelijke relaties in de liefde gratis in je inbox!

Makkelijke relaties in de liefde te koop