Selecteer een pagina

Een paar weken geleden zijn we een podcast gestart, bij de Nederlandse 3P community. De eerste aflevering was (naast een leuk gesprek met Eline Sluys over de drie principes) ook om te kijken hoe alles werkt. Het besluit om daadwerkelijk te publiceren was nog niet eens genomen. Nadat we alle techniek bedwongen hadden verscheen de allereerste aflevering op een zondag. De tweede aflevering werd kort daarna opgenomen en verscheen volledig toevallig op de zondag erna.

De vele redenen voor een zondagochtendpodcast

Dat bracht ons op een idee. ‘Vanaf nu komen nieuwe afleveringen op zondag uit!’ En meteen hadden we daar ook allemaal ontzettend goede redenen voor: regelmaat en een vast moment is goed voor een podcast, dan weten luisteraars wat ze kunnen verwachten. Zondag ochtend is een mooi tijdstip, dan kan iedereen ontspannen met een kopje koffie, in het zonnetje naar een 3P-gesprek luisteren.

Let wel: de eerste twee afleveringen waren toevallig op zondag uitgekomen. Zonder voorbedachte rade (of reden). Toen zag ik hoe moeiteloos je zelfs achteraf nog een reden voor je acties kunt bedenken. Als het een vrijdag was geweest had ik net zo makkelijk bedacht: vrijdagochtend kijkt iedereen uit naar het weekend. Met een fijn 3P gesprek kunnen ze rustiger aan de laatste dag beginnen. Of woensdag: midden in de week kan iedereen wel een momentje voor zichzelf gebruiken zo tussen de dagelijkse gang van zaken.

Heb je even?

Rond hetzelfde moment zag ik mezelf ook ergens anders achteraf redenen bedenken. Een collega wist dat ik ervaring heb met het maken van websites en vroeg me of ik even (als in liefst vandaag) een technische demo in elkaar kon zetten, zodat een derde partij het concept kon beoordelen.

Mijn allereerste reactie was een heel duidelijke interne nee.

Vervolgens hoorde ik mijzelf zeggen dat het, omdat de demo nogal wat voeten in aarde had en het resultaat behoorlijke gevolgen kon hebben, het mij beter leek als een professionele partij het op zou zetten. In plaats van dat ik het even in elkaar zou ‘hobbyen’, waardoor het resultaat beoordeeld zou worden op de uitvoering in plaats van op het concept. Mijn collega begreep het en vond het waardevolle feedback. Zo had hij het nog niet bekeken.

Wij van WC-eend…

Zelf was ik ook wel onder de indruk van mijn verzonnen reden. Maar los van de vraag of het wel of geen goede reden was, zag ik heel duidelijk iets anders. Namelijk dat mijn gedachte er alleen mee op de proppen was gekomen om te verklaren waarom ik nee zei. In principe stond de redenatie volledig los van het antwoord zelf! Mijn gedachtenspoor had niet alleen mijn collega, maar ook mij (achteraf) overtuigd waarom ik het niet zou moeten doen.

Zonder reden

Wat me deed inzien: elke reden die we hebben om iets wel of niet te doen, is nooit meer dan een mogelijke verklaring, en dan nog eens een willekeurige ook. Wat betekent dat je helemaal geen reden nodig hebt om iets te doen. Je doet het, of je doet het niet.

Wil je meer Makkelijke Relaties?

Schrijf je in op onze nieuwsbrief en ontvang het eerste hoofdstuk van Makkelijke relaties in de liefde gratis in je inbox!

Makkelijke relaties in de liefde te koop