Selecteer een pagina

Tevreden zijn met wat er is. Kan ik dat?
Nergens naar streven, mijn dromen loslaten. Hier zitten en mijn waarneming, mijn ervaring van het nu er laten zijn en niks meer willen. Dit klinkt alsof al mijn gevoel neutraal wordt.

Wil ik dat?

Het mooie is dat ik mijzelf, door deze vraag vast te houden en erover na te denken, gelijk al wegtrek uit het nu. Door aan de vraag te denken ben ik tevreden genoeg? komt er onzekerheid op. Een soort angst dat ik niet voldoe aan het idee van moeten genieten en blij zijn met wat er is. Ik bereik het tegenovergestelde. Ik leid mijzelf naar een zijweg door mij af te vragen of ik tevredenheid goed uitvoer. Alsof het een activiteiten is die ik nog onder de knie moet krijgen, moet trainen.

Wanneer ik nadenk over een gevoel dat ik zou moeten hebben, wat altijd een zelfverzonnen, opgelegde opdracht is, voer ik mijzelf weg bij wat er zou kunnen zijn. Ja, ik zou mij prima tevreden kunnen voelen. Dat weet ik best. Alleen heeft er naar streven geen enkele zin.

Mag ik dan niet streven of dromen als ik tevreden wil zijn?

Nog zo’n onzin gedachte van mijn brein, dat logica probeert te vinden in de realiteit die ik zie. Het zwart-wit denken is zo makkelijk en steekt regelmatig de kop op. Tevredenheid voelen is goed. Streven leidt daarvan af en is dus fout.

Nee, zo hoef ik niet te kijken, het komt allemaal voorbij en heeft mijn oordeel niet nodig. Ik kan streven naar iets en er hard voor werken. Ik kan fantaseren en dromen over als ik later groot ben. Ik kan tevreden zitten in mijn tuin en zien wat er groeit en bloeit. Mijn hardnekkige bemoeienis om mijn ervaringen te veranderen, werkt alleen frustrerend.

Het leven stroomt, ik sta er middenin, zie soms hoe mijn bewustzijn mijn ervaring kleur, soms ook niet. Ik krijg door mijn eigen bewustzijn ervaringen voorgeschoteld en merk, heel af en toe, dat er een lichtpuntje in mijn bewustzijn aanwezig is. Het lichtpuntje van inzicht in de drie principes. De enkele keer dat ik mij op dat puntje focus, verdwijnen de rauwe randjes van mijn intense gevoelens. Ik heb een keuze in de rol die ik op dat moment speel. Kies ik dan altijd voor dat lichtpuntje? Nee hoor, dit kost veel te veel moeite! Ik verzet, geniet, strijd, lach, chagrijn, denk en val stil. Hard proberen mijn ervaring te veranderen is alsof ik een dwangbuis strakker trek.

Weten dat het lichtpuntje er is, niet bang zijn voor wat ik voel, dat is mijn tevredenheid.

Wil je meer Makkelijke Relaties?

Schrijf je in op onze nieuwsbrief en ontvang het eerste hoofdstuk van Makkelijke relaties in de liefde gratis in je inbox!

Makkelijke relaties in de liefde te koop