Selecteer een pagina

‘Je moet de dingen niet persoonlijk nemen.’ Dat hoor je nogal eens als goedbedoeld advies, zowel binnen als buiten de drie principes. Prima advies wat mij betreft, wat hoe minder persoonlijk je alles maakt, hoe minder last je er van hebt. Ze gaan dan ten slotte niet meer over jou!

Ik kan alleen moeilijk zien hoe ik dit advies moeten toepassen.

Dingen minder persoonlijk nemen. Moet ik dan denken: ‘het voelt wel alsof het over mij gaat, maar dat weet ik helemaal niet!’ als ik langs twee mensen loop die beginnen te lachen als ik net voorbij ben? Of ‘nee, dit gaat helemaal niet over mij, hij zit zelf in een laag gemoed’ als mijn zoon zegt dat papa stom is?

Je bent de hele tijd met jezelf bezig

We zeggen het vaker, maar deze manieren van omdenken werken meestal matig. Het probleem is namelijk dat je jezelf voor de gek probeert te houden.

Je hebt al bedacht dat het over jou gaat, en dan ga je daarna proberen te bedenken dat het níet over jou gaat.

Nu ben ik weer terug bij af.

Hoe neem ik het niet persoonlijk?

Gisteren hoorde ik iemand zeggen (vrij vertaald): ‘een laag zelfbeeld is eigenlijk niet anders dan een hoog zelfbeeld. Of je jezelf nu stom of geweldig vindt, je bent de hele tijd met jezelf bezig.’ Het kwartje viel bij mij. Want als je dingen persoonlijk neemt, dan ben je met jezelf bezig.

Als je partner tegen je zegt dat je niet zo stom moet doen, dan kun je dat alleen persoonlijk nemen als je bedenkt wat die uitspraak over jou zegt. Dan ben je direct uit de situatie. Als je dit doet zit je in je denken. Meestal in negatief denken, wat weer de bijpassende gevoelens met zich meebrengt. Je denken creëert immens je gevoel.

In het nu blijven

Wat het leven veel makkelijker maakt, is als je de situatie niet vanuit jou zou kunnen bekijken. Natuurlijk, je bent nu eenmaal jezelf. Dus iets niet vanuit jezelf bekijken is niet vanzelfsprekend.

Wat je wel kunt doen is in het nu blijven.

Als iemand op straat boze woorden naar je schreeuwt, of als je leidinggevende zegt dat je iets fout hebt gedaan, komen er ongetwijfeld gedachten bij je op. Verdedigende gedachten, boze, verdrietige, angstige of wat dan ook voor gedachten. Daar kun je je door laten meeslepen, het ik-verhaal in. ‘Ik heb het niet fout gedaan! Ze moeten ook altijd mij hebben! Ik was het niet! Dit pik ik niet!’ Dat soort denken.

Wanneer je daar niet meteen op reageert, zal je zien dat die gedachten ook weer vervliegen.

Dat is hoe ik zelf het vaakst het uit het nu raak: door mijn ik-gedachten achterna te jagen. Als je die laat vervliegen, zal je zien dat er vanzelf een gepaste reactie bij je opkomt. Passend bij de situatie, en passend bij jou.

Het is het makkelijkst om jezelf te zijn als je niet met jezelf bezig bent.

Makkelijke relaties in de liefde te koop