Selecteer een pagina

Door het feit dat wij als mens in staat zijn om te denken, komen er op elk moment willekeurige gedachten in ons op. Hier kun je niks aan doen, al zouden we soms best willen dat er een uit-knopje was. Je verzetten tegen deze gedachten heeft dan ook totaal geen zin, je hebt geen invloed op het ontstaan van deze gedachten.

Gelukkig kun je deze gedachten op dezelfde manier als ze komen, ook weer laten vervliegen. Moeilijk? Nee hoor, jij doet het ook dagelijks en zelfs meerdere keren per dag. Want echt, er komt van alles voorbij in ons hoofd:

Die heeft een gele jas aan.
Wat staan daar veel koeien in de wei.
Schattig petje heeft dat jochie.
Die boom bloeit.
Zou Johan nog steeds bezig zijn met het haken van kerstballen?
Ik denk dat Frederique nu wel gewend is in Maastricht.

Met veel van dit soort gedachten lukt het laten vervliegen ons prima. Een halve minuut later kun je je al niet meer herinneren dat je ze hebt gehad.

Wanneer gedachten niet willen vervliegen

Het wordt moeilijk om gedachten te laten vervliegen wanneer we ze aandacht geven en ons vervolgens gaan ergeren aan die aandacht die het van ons krijgt.

We hebben een gedachtentrein op stoom gebracht en, zeker wanneer deze eenmaal rijdt, er is geen stoppen meer aan. Aan welke gedachten jij specifiek je (pieker)aandacht geeft, kan heel anders zijn dan waar je partner, collega of vader aandacht aan besteedt. Denk aan:

Ik heb mijn haar niet gedaan vanmorgen.
Volgende week begint de verbouwing.
Mijn zoon zegt dat hij school stom vindt.
Er groeit een plantje tussen de tegels.
Er is laatst iemand beroofd hier vlak om de hoek.

Al deze (neutrale) gedachten kunnen als startgedachten voor een gedachtentrein dienen. Je kunt ze zien als een locomotief waar je extra wagonnetjes aan kunt koppelen. Dat koppelen doe je met vervolggedachten. Bijvoorbeeld, als vervolg op de bovenstaande gedachten:

Mijn haar zit raar!
Moeten we nu wel op vakantie gaan zo vlak voor de verbouwing?
De kinderen zijn ongelukkig op school.
Er staat nu wel erg veel onkruid in de tuin.
Ik moet zo alleen naar het station lopen.

De gedachtewagonnetjes worden een probleem als ze een, in jouw ogen, negatieve uitbreiding vormen op de oorspronkelijke neutrale locomotief-gedachte. Zo wordt de trein langer en langer, en wellicht koppel je uiteindelijk wel gedachten als:

Ik ben niet goed genoeg.
Om je dood te schamen.
Ik ben totaal mislukt.
Niemand houdt van mij.

Ik ben ook altijd de pineut.

Je krijgt het bijpassende gevoel erbij

Wanneer de trein rijdt, voelt het vaak niet als iets wat je kunt laten vervliegen. We hebben dan namelijk ook te maken met een fysieke beleving. Je verkrampt, krijgt een snellere hartslag en misschien ga je ook wel oppervlakkiger ademhalen. En dat allemaal doordat we in staat zijn deze rampentrein zelf te creëren.

Dit is ook onderdeel van het menselijk leven. Juist het verzet tegen wat het gebeurt, houdt de ervaring langer in stand. ‘Ik moet deze trein stoppen,’ veroorzaakt het tegenovergestelde. En ja, vaak doen we dat ook in alle onschuld. Daar zitten we dan, in onze gedachtentrein. Bedenk dan:

Iedereen doet het
En het gaat altijd weer voorbij

Want je welzijn en rust zit altijd in je, ook al beleef je even wat anders.
Durf daarop te vertrouwen.
Je bent helemaal oké, altijd!

Wil je meer Makkelijke Relaties?

Schrijf je in op onze nieuwsbrief en ontvang het eerste hoofdstuk van Makkelijke relaties in de liefde gratis in je inbox!

Makkelijke relaties in de liefde te koop